Het duurzame behoud van ons gebouwd erfgoed impliceert interventies waarvan de consequenties niet altijd voorspelbaar zijn.
De problemen rond een duurzaam behoud van monumenten worden vanuit de ervaring met metselwerk in de restauratiepraktijk ruim geïllustreerd. Naast steenachtige bouwmaterialen, waarmee we de afgelopen decennia veel (praktijk)ervaring hebben opgebouwd, komen materialen aan bod waarmee minder ervaring bestaat, zoals staal. Ook deze problematiek wordt uitgelegd, aan de hand van een praktijkvoorbeeld.
Cruciaal voor een doordachte en goed onderbouwde restauratieprocedure, is een grondig vooronderzoek van de opbouw van het object, de aanwezige schades en de schadeoorzaken: een multidisciplinaire aanpak is hierbij een sleutelbegrip. Het vooronderzoek heeft tot doel om interventies te plannen en hun consequenties in te schatten.
Het thema wordt vanaf verschillende standpunten belicht, aan de hand van praktijkgevallen.
